|
|
|
||
کار ساخت یک فیلم بلند سینمایی درباره کوروش بزرگ، بنیادگذار فرمانروایی هخامنشیان قرار است در آینده ای نزدیک آغاز شود. سرمایه ای که برای ساخت این فیلم در نظر گرفته شده، معادل هشتاد میلیون دلار است که يکی از پر هزینه ترین تولیدات مستقل سینمایی به شمار می رود. آلکس جووی، کارگردان این فیلم می گوید: به خاطر ویژگی های کوروش بزرگ در امر تساهل و ارج نهادن به مذاهب، سنن و فرهنگ مردمان گوناگون، همواره مجذوب شخصیت این پادشاه ایران هخامنشی بوده که از پایه گذاران منشور حقوق بشر در جهان به شمار می رود. برای ساخت این گونه فیلم ها و به تصویر درآوردن درست آن به میزان مشخصی پول نیاز است، اگر آن را با هر فیلم دیگری از این دست مانند گلادیاتور، تروا یا هر فیلم هالیوودی دیگری مقایسه کنید، می بینید بودجه آنها حدود دویست میلیون دلار بوده، اما به عنوان یک تولید مستقل، ما امیدواریم که بتوانیم توافقات بهتری کسب کنیم و با تهیه کننده خط تولید، بودجه آن را در این حد تعیین کردیم، زیرا می دانیم این کار را با این مقدار سرمایه می توانیم انجام دهیم. اکنون چند سال است که داریم در این زمینه کار می کنیم و فراهم آوردن این سرمایه از منابع مستقل، کاری عظیم بوده است که بخش مناسبی از آن را گرد آورده ایم و به رقم مورد نظر، هر روز نزدیک تر می شویم. از این رو فکر می کنم حدود شش تا هشت ماه دیگر به این هدف برسیم. آلکس جووی: این فیلم را تنها با هزینه ای معین می توان ساخت. برای اینکه بتوان به نوعی عظمت داستان، زمان آن و تاریخ را نشان داد، باید بتوان از مکان های خاصی استفاده کرد، باید قادر بود از شماری بازیگران اضافی بهره گرفت، باید بتوان آن جهان را آن گونه که آن زمان بوده ساخت. نمایی از طرح های اولیه برای ساخت فیلم کوروش از این رو، اگر بنا بود این کار با سرمایه ای کمتر انجام گیرد، شاید احتمالا از شخصیت ها نزدیک تر فیلم گرفته می شد، اما هرگز نمی توان عدالت را به اجرا درآورد، از این رو معتقدم به این بودجه نیاز است. روند تولید فیلم حدود سه سال طول خواهد کشید، مرحله پیش از تولید فیلم حدود شانزده ماه به طول خواهد انجامید، آن گاه کار فیلمبرداری و سپس مرحله پس از تولید، شش ماه زمان خواهد برد. اگر همه چیز درست پیش رود به امید زیاد، ما باید تا پایان امسال در مرحله پیش از تولید باشیم. فیلم به نوعی وقایع تاریخی را دنبال می کند. زمینه های مختلف بسیاری در امر تحقیق و نزد استادان و تاریخ نویسان که آن دوران از تاریخ را روشن می سازند موجود است. از این رو، ما تمام واقعیت های دانسته را ترکیب کرده ایم، البته من یک مستند نمی سازم، من یک فیلم می سازم. به همین جهت، ما تمام واقعیت های تاریخی را در آن داریم، اما همزمان من باید آن را جالب و هیجان انگیز کنم. اینکه کوروش چگونه سخن می گوید، رفتارش با دیگران، داستان عشقی او، ارتباطات روزانه اش، موفقیت هایش در جنگ ها همه و همه بايد مورد توجه قرار گيرد. بنا بر این، این یک فیلم ماجرایی است، داستانی نمایشی، حادثه ای، ماجرایی، عشقی است، اما از نظر تاریخی تا حدی که می توانیم بگوییم، حقیقی است. آلکس جووی: من همچنین سرگرم کار روی کتابی به نام درباره کوروش هستم و نزدیک به اتمام آن هستم. فکر می کنم سی صفحه دیگر در پیش دارم و کار تا آخر ژانویه به پایان خواهد رسید و باز قدری زمان خواهد برد؛ اما قاعدتا باید در اوایل تابستان منتشر شود. |
|||
|
|
|
|
ارزيابي نتايج ترور بوتورضا تقي زاده - چهارشنبه 12 دی 1386 [2008.01.02] روزآنلاین : کشته شدن بي نظير بوتو طي يک حمله انتحاري در راولپندي، کشور پاکستان را در معرض نا آراميهائي قرار داده که براورد همه ابعاد آن تا روزها و هفته هاي اتي ممکن نيست. گسترش اين نا آراميها که تا کنون به لغو انتخابات پارلماني آينده در پاکستان انجاميده ميتواند اين کشور بحران زده را در خطر جنگ داخلي قرار دهد. با توجه به موقعيت با اهميت پاکستان در جغرافياي سياسي جنوب غربي اسيا، و همزمان، نقش غير قابل انکار آن کشور در روياروئي با(يا حمايت از) تروريسم بين الملل، تحولات اجتناب ناپذير ناشي از کشته شدن بوتو نگراني هاي عمده اي را نزد کشورهاي مختلف موجب شده است. دامنه اين تاثيرها را شايد بتوان تا حيطه سياست داخلي امريکا نيز ارزيابي و نفوذ آن را در نتايج انتخابات اينده رياست جمهوري آ ن کشور مشاهده کرد. به جز کشورهاي بزرگ غير منطقه اي، از جمله امريکا و بريتانيا، کشورهاي همسايه پاکستان نيزطبيعتا در معرض نتايج تحولات ناشي از کشته شدن بوتو قرار گرفته اند. از ميان چهار کشور هند، ايران، افغانستان و چين که در اطراف پاکستان قراردارند، اگر چه نگراني هاي هند و افغانستان در اين زمينه تا حدودي بيش از دو همسايه ديگر است، در عين حال با توجه به شرايط خاص منطقه، ايران نيز که داراي 909 کيلومتر مرز مشترک با پاکستان است احتمالا از نتايج کوتاه مدت و ميان مدت ناشي از اغاز و توسعه نا آرامي ها در داخل پاکستان مصون نخواهد ماند. ادامه مطلب |
||
|
|
|
|
|
خصوصی سازی از طريق بورس: واگذاری سهام به جای جوايز صادراتی *براساس طرح دولت قرار است سهام شرکت های بزرگ به جای جوايز صادراتی صادرکنندگان به آنها واگذار شود... با تغيير شکل صوری سرمايه دولتی, نقدينگی کلان که يکی از عوامل اصلی دامن زدن به تورم است و جمع کردن آن از طريق تشويق به مشارکت در خريد سهام شرکت ها و صنايع در حال واگذاری هدف دولت اعلام شده, همچنان در خارج از بورس در دست صاحبان آن باقی می ماند, در حالی که صنايع مشمول خصوصی سازی از طريق اين شيوه توزيع سهام بخشا به دست بخش خصوصی می افتد. روشنگری: خودداری بخش خصوصی از خريد سهام شرکت های دولتی و تحريم غير رسمی سهام عرضه شده شرکت ها و صنايع مشمول اصل 44 از سوی کارگزاران بخش خصوصی در بازار بورس, به نظر می رسد دولت احمدی نژاد را به اين نتيجه رسانده است که در مقابل فشار روزافزون برای واگذاری رايگان يا تقريبا رايگان بخشی از اين شرکت ها و صنايع به بخش خصوصی به راههای ميان بر رو آورد. از جمله اين راهها طرح جديد وزارت بازرگانی است که بر اساس آن در ازای معوقه های ناشی از جوايز صادراتی بخش خصوصی به آنها سهام داده شود. در اين رابطه "کرد زنگنه" معاون وزير امور اقتصادى و دارايى روز گذشته به ايسنا گفت: "حدود 300 ميليارد تومان سهام براى سال جارى آماده شده تا در مقابل مطالبات صادركنندگان از محل جوايز صادراتى پرداخت شود." "کرد زنگنه" که رييس سازمان خصوصيسازى است در توجيه اين واگذاری از جمله گفت:"عدم توسعه يافتگى بازار سرمايه موجب شده است از 300 هزار شركت تنها 500 شركت در بورس حضور يابند بنابراين ضرورى است تا كشورمان از نظر فرهنگ سهامدارى تقويت شده و مشكلات فعلى بخش خصوصى را كه اجازه رشد به آن نداده است برطرف كند." منظور از "جوايز صادراتی" تسهيلاتی است که دولت به بخش خصوصی در رابطه با صادرات می دهد. البته بخش عمده صادرات ايران از سوی شرکت های دولتی صورت می گيرد, اما مهدی غضنفری معاون وزير بازرگانی در "ميزگرد مزيت های توليد صادراتی" در خبرگزاری ايسنا مورخ 1386/07/23 تاکيد کرد که "در حال حاضر جوايز صادراتى به بخش خصوصى پرداخت ميشود و در سال جارى نيز مصوب كردهايم كه براى دريافت جايزه صادراتى بايد 100درصد سهام شركت صادركننده خصوصى باشد." شيوه پيش بينی شده به گفته "نهاونديان رئيس اتاق ايران" از اين قرار است که "يك شركت سرمايه گذارى در اتاق ايران ايجاد شود و صادركنندگان به ميزان جوايز صادراتى خود صاحب سهم اين شركت شوند." به اين ترتيب سهام شرکت های بزرگ در ازای جوايز صادراتی دولت به صادرکنندگان به آنها واگذار خواهد شد. اين شيوه واگذاری سهام, اولا سرمايه جديد خصوصی وارد بازار بورس نمی کند و صرفا تغيير شکل صوری سرمايه دولتی است. يعنی نقدينگی کلان که يکی از عوامل اصلی دامن زدن به تورم است و جمع کردن آن از طريق تشويق به مشارکت در خريد سهام شرکت ها و صنايع در حال واگذاری هدف دولت اعلام شده است, همچنان در خارج از بورس در دست صاحبان آن باقی می ماند, در حالی که صنايع مشمول خصوصی سازی از طريق اين توزيع سهام بخشا به دست بخش خصوصی می افتد. ثانيا, احتمال اساسی آن است که صادرکنندگان نيازمند به گردش مالی برای ادامه چرخه توليد به قصد صادرات که در محاسبات صادراتی خود دريافت وجه جوايز صادراتی دولت را لحاظ کرده باشند به خاطر نياز به پول نقد به مجرد دريافت سهام برای نقد کردن آن, اقدام به فروش اين سهام نمايند. فروش انبوه سهام امکان شکستن قيمت و سقوط ارزش آن را در پی دارد, و اين به سهم خود ارزش شرکت واگذار شده به بخش خصوصی را کاهش می دهد و شرايط خريد سهام به قيمت باز هم ارزان تر را فراهم می کند. تزريق مستقيم تسهيلات دولتی به بخش خصوصی, مجموعه سرمايه تزريقی را وارد چرخه اسپکولاتيو کاهش ارزش نمی سازد, در حالی که واگذاری به شکل سهام قاعدتا با پذيرش ريسک سقوط ارزش در درون چنين چرخه ای همراه است. حاصل اين فرايند, واگذاری تدريجی ارزان بخشی از صنايع مشمول اصل 44 به بخش خصوصی است. ادامه مطلب |
||